83695c0f

Doe mij maar levenslang met jou

Thu, 10 Sep 2020 12:26:20 GMT

Dag van de scheiding: Hoe een relatie gezond en evenwichtig te houden

Een dag die aandacht schenkt aan allen die zich in de situatie van (echt)scheiding bevinden. Mocht jij je in deze fase bevinden en vragen hierover hebben, neem dan gerust contact met me op, dan vertel ik je graag in een vertrouwelijk gesprek meer over de mogelijkheden rondom mediation bij scheiding.

Deze blog gaat daar echter niet over..

Ik heb besloten om deze dag aan te grijpen om te vertellen wat ik heb geleerd van mijn contacten met mensen die gaan scheiden. Deze mensen hebben mij het vertrouwen gegeven om hen te mogen begeleiden tijdens een van de moeilijkste fasen in hun leven. Het verlies van je partner, je gezinsleven en alle hoop en dromen voor de toekomst die je daaromheen had opgebouwd.

Hoe gek het misschien ook klinkt, ik voel me bevoorrecht dat ik dat kan en mag doen.

Goed, dus geen blog over “hoe te scheiden”. Maar waarover dan wel?

De afgelopen jaren heb ik het een en ander aan belangrijke momenten en onderwerpen weten te filteren uit de scheidingsverhalen. Dit alles kan ik voor mezelf houden maar dat zou toch jammer zijn.. Alle kennis en ervaring kun je delen, en wie weet, brengt het wat goeds teweeg.

Dus hieronder een aantal onderwerpen waarvan ik denk dat ze helpen een relatie gezond en evenwichtig te houden.

Stel jezelf af en toe de vraag: waar staan jullie?
Vanaf dag 1 is jullie relatie een relatie te noemen. Maar vraag je af waar je staat. Ben je pas samen, dan is alles snel in balans en iedereen is tevreden. Maar is je relatie bestand tegen voor en tegenspoed? Heb je samen al voor een uitdaging gestaan? Bijvoorbeeld een sterfgeval? Verlies van een baan? Ziekte? Weet dat een relatie veerkracht nodig heeft en deze zal moeten opbouwen. En hoe bouw je deze veerkracht op? Door de dingen des levens mee te maken.

Juist die zaken maken het dat je elkaar “echt” leert kennen. Stem bepaalde keuzes hierop af. Samenwonen? Kinderen? Kijk eerst eens waar jullie staan voordat je de volgende en diepere fase van verbintenis aangaat.

Wat te doen bij een crisis/heftige gebeurtenis?

Mijn tip: ga je door een moeilijke periode, is er sprake van een bepaalde gebeurtenis in jouw of jullie leven, pak het aan. Bespreek het met elkaar, niet een keer maar regelmatig. En blijkt dit moeilijk? Zoek hulp. Een relatietherapeut of psycholoog kan met een paar gesprekken al heel veel goeds doen, en veel ellende voorkomen..
Trek de mantel der liefde eens uit
Hoewel de roze wolk magisch is en de vlinders als roofvogels door je buik en hoofd gieren is een rationele beschouwing op de relatie belangrijk.

Wat bedoel ik daarmee?

Maak bepaalde (zakelijke) onderwerpen bespreekbaar en wacht daar niet te lang mee. Zie dit niet als iets kouds of kils. Of als iets “onromantisch”.

Je hoofd heeft wat te zeggen! Ook al willen je hart en buik alle aandacht opeisen (zeker in de beginfase), het is wijsheid om je hoofd regelmatig spreektijd te geven.

Bespreek bijvoorbeeld voordat je gaat samenwonen hoe jullie om willen gaan met de kosten. Wie betaalt de woonlasten, het eten, het onderhoud enz.

Ga je als samenwoners een huis kopen, laat je dan goed voorlichten door de hypotheekadviseur en bijvoorbeeld een notaris. Vaak denken samenwoners dat “scheiden” voor samenwoners vanzelf gaat. Maar bij een koopwoning komt daar echt meer bij kijken. Dus laat je goed informeren.

Tip: Schrijf deze afspraken op. Zodat jullie er altijd even naar terug kunnen kijken mocht dit nodig zijn.

Trouwen?

Hebben jullie trouwplannen? Per 1 januari 2018 is de wet aangepast. De omvang van de gemeenschap van goederen is gewijzigd. Het blijkt dat velen niet weten wat hiervan de gevolgen kunnen zijn. Maak samen een afspraak bij een notaris en laat je informeren over het nieuwe huwelijksvermogensrecht. De notaris kan jullie uitleg geven over de verschillende mogelijkheden en de valkuilen die er zijn.

Kinderen

Eigenlijk is dit de grootste verbintenis die je met iemand kunt aangaan. Want ouder blijf je.. ook na een scheiding. Het gevoel dat je een kind met iemand wilt is heel intens, het is groot vertrouwen welke je ook bij je partner legt..

Maar is dat wel wijsheid?

Ga je partner bekijken met een andere bril. Is dit ook een vrouw / man die je als ex- partner zou willen? Is dit diegene waarmee je door een deur zou kunnen als hij/zij niet meer in jouw leven zou zijn…als diegene een ander leven zou leiden zonder jou?

Die bril laat je kijken naar bepaalde eigenschappen van je partner. Bijvoorbeeld verantwoordelijkheid, normen en waarden, betrokkenheid. Dit geeft je meer inzicht in de ander.

Daarnaast kun je jezelf de vraag stellen: Mocht het zo zijn dat ik, om wat voor een reden dan ook, als alleenstaande ouder voor ons kind zou moeten zorgen; wil ik dat?

Ik weet het, die vragen zijn niet bepaald romantisch. Maar wel realistisch! Ik heb te veel dromen in duigen zien vallen. Een eerlijke blik op de toekomst, die we tenslotte allemaal niet kunnen voorspellen, is hierin helpend. De keuze voor een relatie kun je terug draaien, de keuze voor een kind niet.

Behoeften

Behoeften
Waar vaak in relaties (bij elkaar) overheen gekeken wordt zijn “behoeften”. Die van jezelf en die van de ander.

We zijn in ons hoofd bezig met wat we willen, een schoon huis, de hypotheek betaald, kinderen die gezond opgroeien ect. Als elkaars behoeften niet herkend worden kun je in een relatie snel verdwaald raken in verwijten naar elkaar.

Wat zijn eigenlijk jouw behoeften? Want dat is vaak iets anders dan je in eerste instantie denkt. Als je je bijvoorbeeld stoort aan de manier waarop je partner de kinderen corrigeert, kun je de nadruk leggen op hetgeen waar je je aan irriteert. Of.. je kunt spreken vanuit je eigen behoeften. Want wat is dat nu? Waar heb je eigenlijk behoefte aan? Dat je partner dezelfde correctie uitvoert? Of wil je goed gedrag van de kinderen? Dan zou je bijvoorbeeld behoefte kunnen hebben aan steun, een afgestemde “werkwijze” van opvoeding. Je bereikt sneller een duidelijke afspraak met je partner als je spreekt vanuit je behoeften.

Blijf elkaar ZIEN
Voor nu de laatste tip, maar toch zeker niet de minste: Blijf elkaar ontmoeten, spreken, contact maken.. blijf elkaar zien .

De huidige maatschappij is druk, we zijn druk met de kinderen, een carrière, huis, auto, vakantie, vrienden en persoonlijke groei en ontwikkeling. Het valt niet mee om in deze hectiek elkaar te kunnen blijven zien. Met zien bedoel ik, oprecht contact maken. Oprecht even tijd voor elkaar, “werken aan je relatie”.

Teamwork

In de Westerse maatschappij durf ik een relatie “teamwork” te noemen. Ja helaas.. Weer zo onromantisch. Maar toch is het zo. Als je kinderen hebt en een hoop verantwoordelijkheden als huis en haard, en behoeften aan persoonlijke groei, vriendschappen, vrije tijd ect., dan kun je heel veel winst halen door het ook als een stukje Teamwork te zien.

Om dit teamwork en ook je emotionele verbinding regelmatig met je partner af te stemmen heb je tijd en ruimte nodig. Vaak hoor ik dat mensen op vakantie gaan.. in de hoop tot rust te komen en eindelijk weer eens “tot elkaar te kunnen komen”. En dan lukt het niet. Te moe.. te leeg.. uitgeput.

Dus zorg dat je regelmatig je momentje samen pakt in plaats van “alle schade inhalen met een vakantie”.

Ruimte voor momenten met elkaar

Hebben jullie bijvoorbeeld een bankje of ander fijn plekje in de tuin of huis? Als jullie thuis zijn van werk, jullie hebben jullie gegeten en zijn de kinderen verzorgt, ga dan met je partner even naar het bankje. Neem 10 minuten de tijd en praat met elkaar. Over ieders dag, over zorgen of grappige dingen, over de kinderen, de sport (van de kinderen) de school etc. Even afstemmen met elkaar. En komen de kinderen jullie storen (wat ze natuurlijk graag doen) dan stuur je ze weg. Hup, even wiebelen, dit is papa en mama tijd.

Die kleine momenten, in al die hectiek van het leven, die zijn juist zo belangrijk. Even afstemmen met elkaar, even elkaar in de ogen kijken, even stoom afblazen, even lachen, even informatie delen, even rust..

Dat zijn gouden momenten. Maak daar tijd voor want de winst is groot!

Mocht je meer willen weten over onderwerpen als “teamwork in je relatie” of luisteren naar elkaars behoeften”, neem gerust even contact op. Mediation kan een middel zijn om de communicatie in jullie relatie te verbeteren. Daarnaast kan ik jullie helpen bij het vinden van de juiste persoon voor jullie (relatie) vraag.

Grietje Verkleij

MfN Registermediator

Grootouders van GROOT belang bij scheiding

Thu, 15 Aug 2019 09:40:11 GMT

De scheiding van je kind raakt jou ook..

Hoe kun je als (groot) ouder je kind en kleinkinderen steunen tijdens een scheiding?

In mijn praktijk hoor ik (te) vaak dat die kansen niet worden gezien of opgepakt.

Hieronder drie van de voornaamste redenen en tips voor (groot)ouders wiens kind gaat scheiden:

Weet je wel hoe belangrijk je bent?

Als (groot)ouder onderschat je snel jouw invloed tijdens de scheidingsperiode. De woorden die je spreekt wegen bij je kind en kleinkinderen vaak zwaarder dan je denkt. Daarnaast ben je als (groot)ouder een baken van veiligheid en geborgenheid in een moeilijke tijd. Zelfs je huis kan een ruimte van vertrouwelijkheid en rust zijn voor je kind en kleinkinderen.

Tip: Wees neutraal en luister

Besef dat jouw woorden nu zwaarder wegen omdat je kind en kleinkinderen een moeilijke periode doormaken waardoor zij uit balans zijn. Jij kunt rust brengen, hoop geven en troostende woorden uitspreken.

Je bent de veilige haven waar je (klein)kinderen zich geborgen kunnen voelen.

Wees niet bang om met je kleinkinderen over de scheiding te praten. Het is voor hen heel fijn om het er met anderen over te hebben. Luister naar ze en stel ze gerust.

Spreek niet negatief over (een van) de ouders. Dat doet je kleinkinderen enorm veel verdriet. Door positief te spreken geef je de kinderen het gevoel dat je jezelf niet laten meeslepen door de scheiding en dat ze zich veilig kunnen uiten.

Je eigen ‘ouderpijn’

(Groot)ouders worden geconfronteerd met hun eigen ‘ouderpijn’ zoals teleurstelling, verlies, zorgen over de toekomst en zorgen om de (klein)kinderen. Deze gevoelens komen onverwacht. Het is verwarrend en onbekend terrein. Wees je hier bewust van zodat je de emoties van je gedrag/reactie kunt onderscheiden.

Vaak houdt men dit verdriet voor zich om anderen niet tot last te zijn. Hun kind heeft tenslotte al genoeg aan het hoofd. En dan is er die drempel om over de scheiding te praten. Als ouder wil je tenslotte ook niet alles weten en vragen aan je volwassen kind..

Tip: Beschikbaar zijn in woord en daad

Als (groot)ouder hoef je geen oordeel te vellen over deze gebeurtenis. Het is de scheiding van je kind, hij of zij draagt diens eigen verantwoordelijkheid in deze. Welk oordeel je ook zou kunnen zou vellen, het lost voor je kind niets op.

Je steunt je kind door er “te zijn”. Nodig uit tot praten. Luister geduldig. Laat je kind stoom afblazen zonder dat je er in mee hoeft te gaan.

Geef praktische steun, bijvoorbeeld oppassen op de kleinkinderen of helpen in het huishouden. Laat weten dat je er bent voor hem/haar.

De “schuldige” schoonzoon/dochter

Boosheid naar je schoonzoon of schoondochter is niet vreemd. Het kan zijn dat diegene de knoop heeft doorgehakt, of dat je diegene als de “oorzaak” van de scheiding ziet. Als ouder bescherm je instinctief je eigen kind, en het is niet meer dan een natuurlijke reactie dat je deze boosheid voelt. Ook kan het lastig zijn om te praten met schoonzoon/dochter. Je wilt je bijvoorbeeld niet opdringen of je er mee bemoeien.

Het komt helaas vaak voor dat er na het bekend worden van de scheiding geen contact meer is tussen schoonouders en schoondochter/zoon.

Tip: Bedenk wat jouw rol als (groot)ouder kan zijn

Wat het aandeel van je schoonzoon/dochter in deze scheiding ook mag zijn, als (groot)ouder ben je geen rechter, dus oordeel niet. Je kind zal zelf de zoektocht gaan doormaken naar het hoe/waarom en hoe verder ( scheidingsleed : verwerken van de scheiding waarbij men zich losmaakt van de ex- partner). Dat is een behoorlijke zoektocht en vaak duurt het een paar jaar voordat je kind kan terugkijken en zeggen: ‘ik begrijp nu waarom we zijn gaan scheiden en ik heb het een plek gegeven’.

Ook als (groot)ouder zal je na verloop van tijd meer inzicht krijgen. En dan kan het zomaar zijn dat je anders gaat denken over de ex- partner van je kind.

Bedenk wat jouw rol als ouder en opa/oma in dit geheel nu is en hoe het zou kunnen zijn. Wat zou jij vanuit die rol kunnen bieden? Want dat is namelijk heel veel.

Neem contact op met je schoonzoon of schoondochter, ook al is het spannend of moeilijk om te doen. Laat weten dat jij, ondanks wat er allemaal speelt, de opa of oma blijft van je kleinkinderen en dat je er voor ze bent.

Je staat niet machteloos als je kind gaat scheiden. Je bent voor het gezin van je kind van grote betekenis tijdens de scheidingsperiode. Als het je lukt om jouw rol als (groot)ouder los te zien van het “scheidingsleed”, ben je een grote steun!

Advies of hulp nodig n.a.v. dit onderwerp? Of meer weten over familie mediation? Neem gerust contact op, ik sta je graag te woord.

Gescheiden en op vakantie met kind(eren)

Fri, 28 Jun 2019 12:50:34 GMT

Op vakantie als gescheiden ouder, heb ik toestemming nodig?

De vakantie staat voor de deur en misschien heb je plannen om met je kinderen naar het buitenland te gaan. Vergeet dan niet om toestemming te vragen aan de andere ouder. Anders zou het je kunnen overkomen dat je niet mag verder reizen..

Waarom toestemming nodig?

Het gezag over kinderen ligt meestal bij beide ouders. Dit betekent dat bij uit elkaar gaan, een scheiding of het beëindigen van het geregistreerd partnerschap meestal jullie beiden gezamenlijk het ouderlijk gezag behouden.

Wat is ouderlijk gezag?

Je bent verantwoordelijk voor de verzorging en opvoeding van het kind wat inhoud dat;

je een onderhoudsplicht hebt, waardoor je de kosten voor de verzorging en opvoeding (tot 18 jaar) en de kosten van levensonderhoud en studie (vanaf 18 tot 21 jaar) moet (mee)dragen
je het geld en spullen van het kind beheert
je zijn of haar wettelijk vertegenwoordiger bent

Wanneer heb je toestemming nodig van je ex- partner?

Ga je met je kind(eren) op reis naar het buitenland? Dan heb je toestemming nodig van de achterblijvende ouder met ouderlijk gezag. In het paspoort of identiteitsbewijs van het kind staat namelijk niet aangegeven wie het ouderlijk gezag over dit kind heeft.

Hoe regel ik de toestemming?

Om toestemming voor de reis te krijgen vullen en ondertekenen jullie beiden het toestemmingsformulier "Reizen met een minderjarige naar het buitenland” in. Als je met meerdere kinderen reist, vul je per kind een toestemmingsformulier in. Bij controle (bijvoorbeeld aan de grens of op het vliegveld) is het aantonen van de toestemming van de gezaghebbende ouder verplicht.

Wat neem je mee op vakantie?

een ingevuld formulier "Reizen met een minderjarig kind naar het buitenland"
een kopie van het paspoort of identiteitskaart van de ouder met gezag die toestemming geeft ter verificatie van de handtekening;
een internationaal uittreksel van de gemeentelijke basisregistratie (BRP) van het kind met daarop vermeld de oudergegevens ofde (internationale)geboorteakte van het kind.

Waar vind ik het formulier "Reizen met een minderjarige naar het buitenland”?

Voor het downloaden van het formulier "Reizen met een minderjarig kind naar het buitenland" en meer informatie kun je kijken op:

https://www.rijksoverheid.nl/documenten/formulieren/2014/02/06/formulier-toestemming-reizen-met-mind...

Aanvullende tips:

of je nu met vliegtuig, per auto of per boot op reis gaat, vul het formulier in
bij meerdere kinderen mee op reis vul je voor ieder kind een formulier in
ga op tijd naar het vliegveld voor het geval je tijd nodig hebt als je gecontroleerd wordt
zorg dat je ex- partner telefonisch bereikbaar is i.v.m. een eventuele telefonische controle
geef je ex- partner een kopie van de toestemming
Informeer bij het consulaat/ de ambassade van het land waar je naar toe reist of deze buitenlandse autoriteiten nog aanvullende voorwaarden stellen voor het reizen met een minderjarige

Heb je bovenstaande geregeld, dan kun je zorgeloos op vakantie!

Krijg je geen toestemming van je ex- partner?

Het kan zijn dat je geen toestemming krijgt van je ex- partner. Wat kun je dan doen?

Vakantie met je kinderen valt binnen je gezagsrecht. Wel heb je de plicht om de andere ouder te laten weten waar je naar toe gaat en de tijdsduur van de vakantie.

Het kan voorkomen dat je ex- partner het niet eens is met jouw vakantieplannen. Vaak zijn er zorgen als onderliggende reden. Als mediator kan ik jullie bijstaan om deze kwestie samen te bespreken en tot een goede oplossing te brengen.

Heb je vragen over dit onderwerp of wil je met je ex- partner in gesprek maar lukt dit niet? Neem dan contact op voor een vrijblijvende kennismaking.

Ik begrijp je niet!

Tue, 09 Apr 2019 12:50:14 GMT

Communiceren met Cultuurverschillen

Achter de voordeur van Syrische en Irakese buren

Als vrijwillig buurtbemiddelaar krijg je regelmatig trainingen en workshops die je versterken in het bemiddelingswerk. Ditmaal mochten we achter de voordeur van 'de buren' uit Syrië en Irak kijken.

Shirin Chedja, medisch tolk Arabisch - Nederland - Duits , (en tolk voor de buurtbemiddeling) vertelde ons over de gebruiken in Syrië en Irak. Over religie, familie, eten, vrije tijd, rechtspraak etc. Ik zat op het puntje van m'n stoel.. Vertel!

Het onderwerp 'Communiceren met Cultuurverschillen' is te groot om in één blog te plaatsen. Dus voor nu moeten we maar even genoegen nemen met een klein kijkje...en een paar tips hoe met communicatie en cultuurverschillen om te gaan.

Religie staat in Irak en Syrië centraal

Misschien voelt dit als een inkoppertje, maar dat is het niet. In Nederland is de kerk aan het leeglopen. Wij zijn individualistisch, en onze autonomie is een groot goed geworden. Maar nog niet zo lang geleden stond bij ons de pastoor op de stoep, als je nog niet zwanger was binnen twee jaar na het trouwen...met het vriendelijke doch dringende verzoek eens haast te gaan maken. Een groot gezin was het streven.

Nog een voorbeeld, als je het over gelijkheid der seksen hebt; De jongens gingen naar de LTS, de meisjes naar de huishoudschool. Pas in de jaren 80 kwam daar verandering in. En hoe dat was kan ik uit eigen ervaring beamen, als enige meisje op de LTS anno '86!

Het is allemaal dus niet zo ver weg als je denkt.

Tip: Hoe meer je stil staat bij onze recente ontwikkeling, hoe kleiner de kloof wordt naar een andere cultuur. En het begrip wordt groter.

De buren

Als je in Syrië of Irak woont, en je hebt een probleem, dan vraag je de mensen in de buurt, in de straat, om hulp.

Dat is anders dan in Nederland. Hier lost men het vaak op in 'eigen kring'.

In Syrië en Irak is de gehele familie verantwoordelijk voor de opvoeding van je kinderen. Ook de buurt neemt een stuk van die verantwoording op zich. Loopt je kind op straat, dan kun je er op rekenen dat de buurt een oogje in het zeil houdt. Hier is het not done om iets over de opvoeding van andermans kinderen te zeggen of ze te corrigeren.

Is er eens ruzie in de Syrische of Irakese buurt, dan gaat men naar 'de oudere' in het dorp. Iemand met aanzien, veel levenservaring en die dus de wijsheid in pacht heeft. Deze 'oudere' zal het verhaal van de buren horen. En vervolgens zeggen wat men moet doen om het op te lossen. Dus.. de oplossing komt van buitenaf.

Het kan dus een té hoge verwachting zijn om ervan uit te gaan dat men automatisch zelf anticipeert op probleemsituaties in de wijk of met de buren. Er wordt immers van 'bovenaf' aangegeven hoe de problemen in de buurt op te lossen.

Tip: Geef opties of keuzemogelijkheden voor een oplossing. Zo maak je een mooie tussenstap van 'uitspraak van bovenaf' naar 'zelf tot oplossingen komen'.

Hulp vragen

De manier waarop Syrische of Irakese mensen om hulp vragen is een stuk omslachtiger dan wij gewend zijn. In Nederland vraagt men direct op de man (of vrouw) af; "Ik heb hulp nodig, zou je mij willen helpen"?

Een Irakese vrouw zou bijvoorbeeld tegen haar buurvouw kunnen zeggen; "ik stond vanmorgen op, en toen bleek mijn zoon koorts te hebben. Ik denk dat hij ziek is...ik heb mijn man gevraagd of hij kon oppassen, maar dat ging niet. Ik moet zo gaan werken...wat zal ik doen?"

En dan hoopt ze natuurlijk dat de buurvrouw zegt "breng hem maar naar mij, ik pas wel op!".

Met Beleid naar Duidelijkheid

Maar is de manier waarop de Irakese vrouw om hulp vraagt wel omslachtig ? Of zoals wij dat in Nederland ervaren, 'om de hete brei heen draaien'?

Of.. is dit 'de ander niet het gevoel willen geven dat hij of zij verplicht is om te helpen ?

Óf...is dit iemand zelf de keuze laten behouden om hulp aan te bieden.. want dat is wel zo netjes..

Lastig hoor...eerlijk gezegd, ik begrijp het niet!

De eerst volgende keer dat ik de gelegenheid krijg, zal ik het zeker vragen. Met behulp van onderstaande tip!

Tip: geef een inleiding aan het onderwerp dat je wilt gaan bespreken. Met beleid naar de kern in plaats van recht erop af.

Nog zoveel te leren..

Dit zijn maar een paar punten van hetgeen aan bod kwam die avond.

Wist je bijvoorbeeld dat er meerdere manieren zijn om te reageren op het 'weigeren een hand te geven'? Of dat het knikje van 'wat moet je!' iets heel anders betekent in Syrië en Irak?

Er valt nog zoveel te leren..

Nog meer weten over buurtbemiddeling? Of wil je weten wat een bemiddeling of Mediation voor je kan betekenen? Kijk dan op de volgende sites:

https://buurtbemiddelingsterker.nl/contactgegevens

https://www.verkleijmediation.nl/wat-is-mediation

Valkuilen bij scheiding

Tue, 26 Mar 2019 13:45:09 GMT

Valkuilen bij scheiding

Een scheiding is niet iets waar veel mensen ervaring mee hebben...Er is geen draaiboek voor een scheiding, een scheiding verloopt immers voor iedereen anders .. Hoe zorg je er nu voor dat je niet het wiel hoeft uit te vinden? En nog belangrijker, hoe zorg je ervoor dat je niet in deze valkuilen van een scheiding valt?

Drie van deze valkuilen worden in mijn blog toegelicht.
En met de gegeven tips zal de kans op vallen aanzienlijk verkleinen.

1e valkuil: De achtbaan van emoties

Hoe kan het dat je emoties tijdens een scheiding zo heftig zijn?

Vaak denkt men bij een scheiding in eerste instantie aan het verliezen, of het loslaten van je partner.
De vader of moeder van je kinderen, je grote liefde, je levensgezel, je allerbeste vriend...

Maar vergeet niet dat naast dit verlies je ook te maken kunt krijgen met grote veranderingen op het gebied van wonen, werken, en je financiële zekerheid. Dit brengt (niet zelden!) een verhoogde stress met zich mee..
Deze stress kan zorgen voor vertroebeling van je gedachten.

Dus juist nu...in een periode waarbij je met beide benen op de grond zou moeten staan...laten je emoties je knieën knikken!

2e valkuil: De verkeerde beslissing

Hoe kun je belangrijke beslissingen nemen als je het gevoel hebt dat ALLES is veranderd? Hoe kun je besluiten nemen als je geen idee hebt wat de toekomst je zal brengen?

Bij een scheiding komen veel regelzaken op je pad. Je zult afspraken moeten maken over de verdeling van vermogen, goederen, de woning, het pensioen, de alimentatie etc.
Als jullie kinderen hebben zullen er afspraken gemaakt moeten worden over de zorgregeling, de financiën en de onderlinge communicatie tussen jullie als ouders.

Hoe hou je hierin het overzicht en hoe weet je dat je de juiste besluiten neemt? En hoe zorg je ervoor dat er voldoende aandacht is voor de kinderen?

3e valkuil: Te snel willen scheiden

Zodra de knoop is doorgehakt door jullie beiden, of door een van jullie, zou je het liefst willen dat de scheiding gisteren was geregeld!
Dit kan een reden zijn om de scheiding zo snel mogelijk te willen regelen. Dit beïnvloedt je keuze voor de wijze waarop je de scheiding laat uitvoeren. Een te snel genomen keuze ligt op de loer..

Het gevolg van een verkeerde keuze kan zijn dat je na de scheiding niet tevreden bent.
Dat het contact met je ex- partner slecht is.. Dat het contact met je kinderen anders is dan je had gehoopt.. Of dat je niet tevreden bent met de verdeling van bezittingen en vermogen.

Gelukkig hoef je het wiel niet uit te vinden...

Je hoeft geen ervaring te hebben met scheiden om niet in bovenstaande valuilen te vallen.

Wil je weten waar je aan toe bent als je gaat scheiden, en wil je scheiden in goed overleg met je ex- partner?

Kies dan voor Scheiden met Mediation .

Een MfN Registermediator bij jou in de buurt kan jullie verder helpen. (meer weten over MfN? klik hier )

De MfN Mediator is een bemiddelaar, neutraal en onpartijdig, welke is gespecialiseerd in familiezaken en (echt)scheidingen.
De MfN Mediator richt zich op de onderlinge communicatie. Zo krijgen jullie allebei de ruimte en gelegenheid om jullie wensen voor de toekomst kenbaar te maken aan elkaar. Ook is er de ruimte om de reden van scheiding en alles wat daar bij komt, te bespreken en een plek te geven.
De MfN Mediator zet zich in voor positief ouderschap tijdens en na scheiding.
De mediator zal jullie stapsgewijs door alle fasen van de (echt)scheiding begeleiden.

Meer weten over Scheiden met Mediation ?
kijk op www.scheiden-met-mediation.nl

Zoek je een MfN Registermediator bij jou in de buurt?
Kijk op https://mfnregister.nl/zoek-een-mfn-registermediator/

Kan ik je vertrouwen?

Mon, 25 Jun 2018 09:23:57 GMT

Hoe bouw je een goede relatie met je client op?

Werkrelatie succesfactor van begeleiding

De vraag achter de vraag..

KAN IK JE VERTROUWEN?

Een goede vriendin heeft besloten om zich aan te melden voor hulp. Trauma’s uit het verleden komen steeds vaker naar boven. Ze heeft het gevoel de grip op zichzelf te verliezen. Depressieve gevoelens en suïcidale gedachten komen steeds frequenter voor.

Ze is al begonnen met ‘De Route’ van hulpverlening: eerst de huisarts, dan de doorverwijzing naar de GGZ.

Omdat ik vanuit mijn werkverleden bekend ben in ‘deze wereld’ bied ik haar aan om steun te verlenen. Met name om te voorkomen dat ongeloof vanuit hulpverleners en lange wachtlijsten haar voor de zoveelste keer zullen ontmoedigen om ‘De Route’ af te maken.

Het lukt me om ongeloof uit te bannen door persoonlijk contact te hebben met de huisarts. Deze pakt de ernst van de situatie op en aldus zit mijn vriendin 2 weken later in de stoel bij een psycholoog.

Ik vraag haar hoe het gesprek is gegaan. Mijn vriendin geeft aan dat ze twijfelt. Men had een jonge vrouwelijke psycholoog aan haar gekoppeld met dezelfde etnische achtergrond. Om zogezegd het vertrouwen tussen cliënt en hulpverlener te vergroten. Dat had voor mijn vriendin niet perse gehoeven. Daarnaast vond ze het gesprek best teleurstellend. De psycholoog had allerlei vragen gesteld. Vragen die behoorlijk geladen waren. Over kwesties die niet lichtzinnig zijn. Mijn vriendin had deze beantwoord, moeilijk was het wel. Toen vroeg mijn vriendin aan de psycholoog of ze getrouwd was, en of ze kinderen had. De psycholoog had ferm gereageerd. “dat mag ik niet met je bespreken”.

Mijn vriendin vond dat raar. “Van mij wordt verwacht dat ik alles deel, en zij kan niet eens zoiets simpels met mij delen”.

De vraag die mijn vriendin stelde was niet om te weten te komen of de psycholoog getrouwd is en of dat ze kinderen heeft.

Eigenlijk stelde mijn vriendin andere vragen namelijk;

Zie je mij als mens of als een ‘casus’?

Kun je met mij op een menselijke manier communiceren?

Kan ik je vertrouwen?

Helaas had de psycholoog deze achterliggende vragen niet gehoord en dus vanuit protocol gereageerd.

Er komt een nieuwe afspraak. Met het doel om vast te stellen welke trajecten er mogelijk zijn. Op verzoek van mijn vriendin ga ik mee.

Daar zitten we dan. Tegenover een dame van ongeveer dezelfde leeftijd, geslacht en afkomst. Zij doet haar verhaal aan mijn vriendin. Mijn vriendin stelt vragen.

En ik vraag door.

Ik vraag door op wat de psycholoog vertelt aan mij vriendin. Ik vraag door op wat mijn vriendin vraagt aan de psycholoog. En laat hen antwoorden.

Er gebeurt iets.. er komt ruimte.. er komt vertrouwen..

Uiteindelijk besluiten ze samen dat mijn vriendin de komende maanden sessies zal hebben bij deze psycholoog. Ze zullen stap voor stap verkennen wat er speelt en van daaruit kan er een goed aansluitend vervolgtraject gekozen worden.

Als mediator vraagt men dikwijls naar mij als persoon. Ik schrik daar niet van, en ik schiet niet terug in protocol of mijn schulp. Ik reageer vanuit mijn menselijkheid.

Wat kun je dan wel zeggen ?

Ik begrijp dat je me dit nu vraagt. Je hebt me namelijk heel veel verteld over jou persoonlijke situatie, gedachten en dingen die je hebt meegemaakt. Ik zie dat dit enorm moeilijk voor jou is geweest en ik waardeer het dat je mij in vertrouwen neemt. Ik zal hier met zorg mee omgaan.

Mijn advies?

Blijf zoeken naar de achterliggende vragen die schuil gaan achter de persoonsgerichte vragen van cliënten. Juist die vragen geven je als begeleider de kans om een goede werkrelatie op te bouwen met je cliënt(en).

Grietje Verkleij / MfN registermediator bij (echt)scheiding - familie & relaties - gezondheidszorg - SCHIP Behandelaar - Parallel Solo Ouderschap

Rechten van het kind

Thu, 09 Mar 2017 13:58:04 GMT

Rechten van het kind

Rechten van het Kind

Hierbij een blog over de rechten van het kind. Deze week is het 22 jaar geleden dat Nederland het Verdrag voor de Rechten van het Kind heeft erkend.

In dit verdrag staan 54 artikelen die de rechten van kinderen omschrijven. Deze gaan onder andere over het recht om veilig te wonen en zich te kunnen ontwikkelen, over het recht op gezondheidzorg, over het recht op onderwijs.

Eén artikel wil ik er hierbij uitlichten, namelijk artikel nr. 9.

“Scheiding kind van ouders”

Dit artikel gaat over wanneer een kind wel of niet mag worden gescheiden van diens ouders.

Wat zegt het artikel in die zin over echtscheidingssituaties?

Ten eerste heeft een kind van gescheiden ouders recht om beide ouders te zien. Hoe deze afspraken eruit komen te zien mogen de ouders zelf bepalen. Ten tweede is de mening van het kind belangrijk. Als het ouders niet lukt om hier goede afspraken over te maken, dan beslist uiteindelijk een derde persoon, de rechter. Ook de rechter zal de mening van het kind willen weten. Vanaf 12 jaar krijgen kinderen altijd een oproep van de rechter om hun mening te vertellen. Een kind is niet verplicht om zijn mening te geven.

In de praktijk

Vanuit de wetgeving in Nederland zijn ouders verplicht om in scheidingssituaties een ouderschapsplan op te stellen voor kinderen tot 18 jaar. Bij het opstellen van het ouderschapsplan geldt een raadplegingsplicht tussen beide ouders. Dus de ouders moeten met elkaar hierover afspraken maken. En dat valt juist niet mee tijdens een (echt)scheiding.

Mediation

Als mediator begeleid ik de ouders bij dit proces. Ik stel met hen het ouderschapsplan op welke bestaat uit drie onderdelen. Afspraken over de zorgregeling, de financiën en de communicatie. Met name de communicatie gaat als een rode draad door de gesprekken heen. Goede communicatie tussen ouders zorgt voor goed ouderschap . Als deze positief verloopt tussen de ouders vergroot je de kansen dat de kinderen zich positief blijven ontwikkelen in de toekomst.

Toekomst kind van gescheiden ouders

Een kind van gescheiden ouders zal waarschijnlijk altijd een litteken overhouden. Het is aan de ouders om te bepalen hoe groot dit litteken zal zijn, en of het naar verloop van tijd zelfs zal vervagen.

Een kind van gescheiden ouders is niet gedoemd om zich minder gelukkig te voelen ten opzichte van andere kinderen. In tegendeel…

Goed ouderschap is daarbij van belang, of ouders nu wel of niet onder één dak wonen!

Dus, laten we er samen voor zorgen dat kinderen opgroeien tot sterke individuen, die vertrouwen hebben in de wereld om zich heen!

Grietje Verkleij

MfN register- en familie mediator